کاشت درخت بیست و یکم در ایالت Virginia

Planting the 21st peace tree in Virginia-Alexandria

After planting 2 peace trees in Washington DC, at January 8th 2008 we could plant our 21st peace tree in Virginia-Alexandria

This nice Cherry Yashino tree donated by Merry Field Garden Center and planted in the garden of St. Martin Senoir Center in Alexandria www.ccda.net

In this ceremony all of the seniors from different nations helped us to plant the tree. Special thanks of Ms. Carol Augustine, program director of center, Mr. Rajab ail and Ms. Aghdas and also our dear Iranian friend Avin. The name of this tree is St. Martin peace tree. This Japanese cherry tree has beautiful pink flowers in the spring

در تاریخ سه شنبه 8 ژانویه 2008 (18 دی ماه 1386) با تلاشهای فراوان دوست عزیز آقای آوین (شخصی که برای کاشت درخت در واشنگتن نیز بسیار زحمت کشیده بودند) و همچنین خانواده محترم همسرشان موفق شدیم درخت 21 را در مرکز ST. Martin de porres Senior Center بکاریم. در این مراسم خانم Carol Augustine، مدیر مرکز و همچنین جمعی از پدر بزرگها و مادربزرگها از ملیتهای مختلف حضور داشتند. نکته جالب اینکه در بین این عزیزان چندین خانواده ایرانی نیز وجود داشت. مرکز St. Martin که بخشی از یک کلیسای کاتولیک می باشد، با اجرای انواع کارهای فرهنگی و آموزشی سعی در روحیه بخشیدن به افراد مسن و سالخورده را دارد.

درخت بیست و یکم نوعی گیلاس ژاپنی به نام Cherry Yoshino می باشد و گویا در فصل بهار شکوفه های صورتی زیبا رنگی دارد. این درخت (که مبلغ خرید آن 150 دلار بود) توسط مرکز Merry field garden center به این مراسم هدیه داده شد. پس از کاشت درخت و رای گیری توسط کلیه اعضاء اسم ST. Martin برای درخت انتخاب شد.
کمی آنطرفتر، درخت دیگری در سال 2004، به پاس زحمات شخصی به نام Col. Matthew Merkle که به مدت 24 سال هر هفته برای مرکز Senior Center غذا تهیه می کرده، کاشته شده است.

در روز دوشنبه 7 ژانویه 2007 (17 دی ماه 1386) مجددا سری به یکی دیگر از دبیرستانهای شهر واشنگتن زدیم تا با دانش آموزان بیشتری آشنا شویم و از هدفمان با آنها صحبت کنیم. در دبیرستان Woodrow Wilson که یک مدرسه دولتیست، درسی به نام Alternatives to Violence (جایگزینهای جنگ) تدریس می شود. آقای Hawah Kasat یکی از شاگردان پروفسور Colman Mc Carty و معلم این کلاس هماهنگی لازم را ما را برای حضور ما انجام داده بود

هاوا، معلم جوانیست که اصلیت هندی دارد. او به محض شندین این مطلب که ما چند روز پیش با استادش آقای کلمن مک کارتی ملاقات داشته ایم، این جمله را گفت : "چقدر این دنیا کوچیکه!!!"

On January 7th of 2008 we went to another public high school in the US. Mr. Hawah Kasat the teacher of Alternatives to Violence course had invited us to Woodrow Wilson high school in Washington DC, so it was a good opportunity for us to join them in 2 classes and speak with about 60 students. Also we could meet some other visitors from different states of USA who joined us in the first class

After speaking with Hawah who was a young and lovely teacher, we realized that he has been one of the students of professor Colman MC Carthy who we met him at Chevy Chase high school in Maryland (“What a small world!” said Hawah)

در این ملاقات که بیش از 4 ساعت طول کشید، موفق به حضور در 2 کلاس و صحبت با بیش از 60 نفر دانش آموز 17-18 ساله شدیم. همراه با ما چندین دانشجو از ایالتهای مختلف جهت تحقیق و صحبت با دانش آموزان حضور داشتند و نکته جالب اینکه در بحث های مختلف نظریات مختلفی از چندین دیدگاه و محدوده سنی مطرح می شد. به محض ورود به کلاس هاوا صندلی ها را به صورت دایره ای می چید و از همگی می خواست تا نظرشان را در موارد مورد بحث خصوصا مسائل ضد جنگ مطرح کنند.