|
Cycling around the world for Peace
|
||
|
دوچرخه سواری دور دنیا برای صلح و حفظ طبیعت |

To respect the World Environment day - 5 June
Cycling and tree planting ceremony
15 خرداد 1388 – 5 ژوئن 2009
به مناسبت روز جهاني محيط زيست، موسسه طبيعت با همراهي يكي از بانكهاي بزرگ خاور ميانه HSBC حركت نمادين دوچرخه سواري را جهت پاكسازي دامنه قله رفيع دماوند و محل رويش شقايق هاي زيباي منطقه، به اتفاق سفيران صلح و حفظ طبيعت نسيم يوسفي و جعفر ادريسي به شرح ذيل برگزار مي گردد:
محل اجرا : پلور – رينه (جاده هراز، هفتاد كيلومتري شمال شرق تهران)
زمان : ساعت 7 صبح جمعه 15 خرداد الي 17 همان روز
محل حركت : مقابل در موسسه طبيعت – كارگر شمالی ، فاطمی غربی ، شماره ۲۱۰ ( جنب آژانس طلوع)- تلفن تماس : ۶۶۹۴۴۵۵۲ و ۶۶۹۳۰۷۷۷
مهلت ثبت نام : چهارشنبه 5 بعد از ظهر
* خواهشمند است در صورت تمايل به شركت، به دليل محدود بودن امكانات (حداكثر 35 نفر) هر چه سريعتر نصب به ثبت نام اقدام نماييد.
هزينه : اين برنامه هزينه اي براي شركت كنندگان نخواهد داشت. كليه عزيزان حاضر در اين برنامه ميهمان HSBC و موسسه طبيعت خواهند بود.
وسيله اياب و ذهاب : اتوبوس ولوو و وانت جهت حمل دوچرخه
شرح برنامه:
ميهمانان به دو گروه دوچرخه سوار و عادي تقسيم شده و از دوراهي پلور، عزيزان دوچرخه سوار مسير را به سمت دشت شقايقها و سپس رينه ركاب مي زنند (حداكثر 20 كيلومتر در مسير آسفالت همراه با سراشيبي و سربالايي)
در ميانه هاي راه هر دو گروه به هم ملحق شده و اقدام به پاكسازي منطقه خواهند نمود.
وسايل مورد نياز گروه دوچرخه سوار: دوچرخه مناسب، كلاه و دستكش دوچرخه سواري
وسايل مورد نياز عمومي : كلاه و عينك آفتابي، كرم ضد آفتاب و وسايل شخصي. كفش و لباس مناسب
خدمات برنامه: پذيرايي ميان وعده، نهار و وسايل پاكسازي منطقه


گروه طبیعتگردی و دوچرخه سواری آنادانا- همدان، برگزار مي كند :
سلام. ما تصمیم داریم در روزهای 23 تا 25 اردیبهشت یه تور سه روزه تو استان همدان برگزار کنیم . و جمعی از ایرانگردان و جهانگردان خوب ایرانی رو هم دعوت کردیم . در قسمتی از برنامه بنا داریم واسه یه مدرسه روستایی یه کتابخانه بسازیم . هر کدام از دوستان اگر علاقه مند هستند که به این طرح ( هدیه کتاب برای یک مدرسه روستایی) کمکی کنند می توانند از طریق همین وبلاگ با ما در تماس باشند. به این طریق که شماره تماسی از خودشان برای ما بگذارند تا ما با ایشان تماس بگیریم و کتابهایشان را به شکلی تحویل بگیریم. از همه دوستانی که از این طرح حمایت خواهند کرد نهایت تشکر را داریم.
جهت كسب اطلاعات بيشتر به آدرس :http://www.anadana83.blogsky.com/ مراجعه نماييد
Happy Persian New Year (Nowruz) 1388
This year on March 21st we were so pleased to celebrate the New Year with our parents and family in iran. At the time of turning the year while we were thinking about our friends, we wished every one of you folks peace, health and happiness
During Nowruz time we received so many photos and messages, but one of them which made us so happy and exited, was the above picture. We invite you to get to know about it and the history of this beautiful peace tree. Please read the text bellow
Happy No Ruz! The picture is the tree Spring you planted at Gainesville Friends Meeting
in Florida with a fresh set of blossoms. May this greeting find you in good health and
good spirits. Congratulations on arriving in Teheran and planting your 100th tree
Jean Larson
Gainesville Friends Meeting
Religious Society of Friends- Quakers
To all Iranian and non Iranians living outside of Iran
Those who accommodated us, facilitated our trip, tree plantations, arrange the presentations, donations, media coverages and other supports
We need to tell you that we owe this trip to all of you and without your help and generosities this project would have not been possible. Our heart and mind will be with you forever
In Peace
Nasim and Jafar, March 2009
Eventually on march 5th (the national day of tree planting in Iran) we got to Tehran. In the morning some of the bikers joined us at Azadi square where Azadi (Shahyad) tower the symbol of Tehran is located there. That was the right time to get in the atmosphere of getting back home and thinking about all the people we are going to visit after 2 years. We were counting down for that memorable moment. Such a wonderful 3:00 pm in our life time. "It’s the time that we have been waiting for all these 678 days" Thanks god, we are here, healthy and happy. Our eyes are full of tears while we are experiencing the happiest moment in our life. We had never hugged our parents, brothers and sisters like this before.
The difference between the goodbye ceremony and welcoming event was totally recognizable. Today there is no worry in any body's eyes.
The hundredth tree planted on this day to be a good beginning for our international peace garden where we are going to invite our international friends to come and plant a tree for peace.
Plant the friendship tree that will bear the fruit of happiness. Hafez-Persian poet
با كاشت يكصدمين درخت در خانه هنرمندان ايران (به نام روزگار وصل) و ديدار دوباره با دوستان و آشنايان ديگر باورمان شد كه سفر به اتمام رسيده. ولي شايد اين لحظه آغازي است براي دوباره سفر كردن و ماجراجويي. و چه تقارن زيبايي، روز درختكاري!
آنجا بود كه به معناي واقعي، حس زيباي موفقيت و رسيدن به اهداف سفر را تجربه كرديم. چه پاياني قشنگ تر و به ياد ماندني تر از اين لحظه؟
دوستان زيادي از شهرهاي دور و نزديك براي مراسم استقبال و كاشت درخت حضور داشتند كه جا دارد از تمامي آنها تشكر داشته باشيم. متن زير براي اين مراسم تهيه شده بود كه كاملا در وب لاگ مي آوريم. اميدواريم كه در آينده اي نزديك بتوانيم مطالب جا مانده از سفر را بنوسيم. در حال حاضر نيز مشغول انجام كارهاي عقب افتاده و مقدمات نمايشگاه عكس هستم و اميدواريم كه تمامي شما عزيزان را به زودي در نمايشگاه ملاقات نماييم.
دوستان عزيز، تمام اين لحظه هاي زيبا و اين موفقيت بزرگ را مديون محبتها، همراهي و حمايتهاي شما ياران بزرگوار هستيم.
-
سلام
سلام به همه عزيزان و همسفران هميشگي نسيم و جعفر
هزاران درود بر شما همراهان سبز و هزاران بوسه بر دستهاي پدران و مادران صبور و دوست داشتني مان كه رنج دوري و بيخبري از فرزندانشان را به شوق و اميد اين لحظه و ديدار دوباره به جان خريدند.
شايد تو ذهن ما دوچرخه تعريفي شبيه به اين دارد :
وسيله نقليه اي با دوچرخ كه با كمك نيروي انساني و به وسيله يكسري چرخ دنده به حركت در مي آيد.
اما برادران اميدوار بيش از 50 سال پيش پا فراتر از اين تعريف گذاشته و با اين وسيله دوچرخ شروع به سفر كردند. سفر به كشورهاي همسايه و اين رسم ادامه داشت تا ديگر دوستان سفر به دور دنيا را تجربه كنند.
شبنم و علي هم در سفر به دور اروپا جرقه اي در ذهن ما روشن كردند و حال نوبت به ما رسيده بود.
سفري براي صلح و تجربه اي براي حفظ طبيعت.
حدود 2 سال پيش ابزار زندگي مان را در كوله هايمان ريختيم و با هزينه هاي شخصي پا در ركاب دوچرخه هايمان سفر را به سمت غرب آغاز كرديم.
تاجران، محمد را مي گويم به ما آموخت كه درخت بكاريم تا شايد رسمي شود در بين صلح جويان كه درخت دوستي بكارند تا آنها سمبلي باشند براي صلح دوستي و احترام به طبيعت .
و امروز با حضور سبز شما عزيزان در روز ملي درختكاري يكصدمين درخت در باغ هنرمندان ايران به يادگار نشانده شد. آخرين نقطه از كمربند سبز و از اين پس اين مكان را پارك صلح مي ناميم.
در اين مدت به جز دوچرخه سواري وظيفه مهم ديگري هم داشتيم و آن هم نشان دادن تصاوير واقعي از ايران از تاريخ، فرهنگ، دين و طبيعت بود. تا ايران را آنگونه كه هست معرفي كنيم و نگذاريم آنطور كه خودشان مي خواهند تصويري از ايرانمان داشته باشند.
به خانه ها، مدارس و دانشگاهها سر زديم تا تصاويري از حافظ، دماوند، پرشيا و پرسپوليس را به آنها نمايش دهيم.
از 15 كشور اروپايي، آمريكايي و آسيايي عبور كرديم و تا به امروز حدود 18000 كيلومتر را ركاب زده ايم. به گوشه گوشه اين دنياي زيبا سرك كشيديم تا بياموزيم درباره صلح و طبيعت، موزه ها، پارك ها، كاخ ها و حيات وحش
دوچرخه هايمان ما را به ديدن عجايب جهان مهمان كردند، برج ايفل، كليساي دم، گرند كنين، ساداكو و هزار درناي كاغذي، تاج محل، ديوار چين، شهر سوخته، چهل ستون و ارگ بم.
به دوچرخه هايمان ياد داده ايم كه با ما دوست باشند همانطور كه ما با آ نها دوست بوده ايم . اما هر چند گاهي شيطنتي مي كردند وقتي كه توجه كمتري به آنها داشتيم و با پنچر شدن يادمان مي انداختند كه چقدر برايمان عزيزند.
با خطاطي و فروش عكس هايمان هم سعي در تامين بخشي از هزينه ها را داشتيم. هر چند اندك!
و گويي خداوند بهترين بنده هايش را گلچين كرده و در راه ما قرار داده بود تا با كمك اين انسانهاي شريف ادامه سفر برايمان ممكن شود.
چه ايراني و غير ايراني همراهمان شدند تا پيام صلح و طبيعت را هر چه رساتر فرياد بزنيم و با حمايتهايشان راه را برايمان هموارتر نمودند.
اساتيدي چون اينانلو، غني و نجفي همچون شمعي راهنماي اين سفر بودند تا به بي راهه نرود.
بارها در اين راه خسته شديم، با هم دعوا كرديم و مدتي را قهر بوديم، اما دوباره شوق ديدار پدر و مادر، خانواده و دوستان آشتيمان مي داد و اميدوارمان مي كرد براي دوباره ركاب زدن دوباره عرق ريختن و رفتن و رفتن و رفتن
امروز چه پيوند عميقي ميان ما و اين دوچرخه هاست، انگار برايمان عين زندگي هستند. زندگي كه اكنون حالا خوب و دوست داشتني ست.
واقعا نمي دانيم كه ما خوشبخت تريم يا دوچرخه هايمان. ولي باور داريم كه اين دوچرخه ها بخشي از زندگيمان هستند و با آنها خوشحاليم.
اين خوشحالي نقطه آغاز است و نه پايان سفر. تا در ادامه با همركابيشان بتوانيم در جاي جاي ميهن عزيزمان ايران و تمامي دنيا درخت دوستي بنشانيم
درخت دوستي بنشان كه كام دل ببار آرد نهال دشمني بركن كه رنج بيشمار آرد
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |

امیدوارم که دانه ای بر خاک بفشانی،
هر چند خرد بوده باشد،
و با روئیدنش همراه شوی،
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.
ویکتور هوگو
موسسه طبیعت با همکاری خانه هنرمندان ایران برگزار می کند :
کاشت یکصدمین و آخرین درخت از پروژه دوچرخه سواری دور دنیا برای صلح و حفظ طبیعت توسط سمیه (نسیم) یوسفی و جعفر ادریسی، اولین زوج جهانگرد دوچرخه سوار ایرانی.
مکان : خانه هنرمندان ایران – خیابان طالقانی، خیابان ایرانشهر، خیابان موسوی شمالی
زمان : پنج شنبه 15/۱۲/87 روز ملی درختکاری، ساعت 15
کشورها، شهرها، جاده ها، کیلومترها، شیرینی و تلخی های سفر را تنها با شوق بازگشت و دیدار دوباره دوستان طی کردیم و اکنون بعد از 2 سال رویایمان شکل حقیقت به خود می گیرد. در این روز به یاد ماندنی همه با هم در باغ هنرمندان ایران، یکصدمین نقطه از کمربند سبز دوستی را به یادگار خواهیم گذاشت.
از زمان ورود به ایران متاسفانه به علت زمان کم نتوانسته ایم گزارشی را در سایت قرار دهیم. تا کنون در طول مسیر سفر در ایران، تعداد 18 نهال درخت با حضور دوستان عزیز و همراهی دوچرخه سواران و در شهرهای مختلف کاشته ایم و پس از طی حدود 1000 کیلومتر به شهر اصفهان رسیده ایم. در ادامه نیز پس از عبور از شهرهای نطنز، کاشان، قم و شهریار در روز ملی درخت کاری وارد تهران خواهیم شد.
حضور سبز شما عزیزان و همسفران باعث دلگرمی و خوشحالی مان خواهد بود.
در این مدت پیامها و ایمیل های بسیاری برایمان از طرف شما عزیزان ارسال شده که متاسفانه زمانی برای پاسخ گویی به آنها نداشته ایم، ضمن تشکر از همه امیدواریم بتوانیم در اولین فرصت پاسخگوی لطف و محبت شما باشیم.

Nature institute and Iran artist’s house presents
Celebration of planting the hundredth peace trees by Somayeh (Nasim) Yousefi and Jafar Edrisi, the first Iranian couple who went around the world by bicycle
Where: Iran artist’s house, Tehran, Iran
When: Thursday March 5th 2009, The National day of tree planting in Iran, 3:00 pm
Dearest friends and travel mates, during our trip in Iran we haven’t had enough time to provide you with all the reports
Just to keep you update, so far we have planted 18 sapling trees and have done approximately 1000kilometers with the presents of our Iranian cyclist friends
At the moment we are in Isfahan and after passing Natanz, Kashan, Qom and Shahryar will get to Tehran on the Iranian National day of tree planting
Your partnership will make us pleasant and hopeful



قابل توجه دوستان دوچرخه سوار ایرانی :
خبر فوت مرحوم محسن سنایی زمانیکه در کشور آمریکا رکاب می زدیم بی شک یکی از تلخ ترین لحظات این سفر بود. از همان روزها همیشه فکر می کردیم که باید درختی به یاد این عزیز بکاریم و فکر می کنیم بهترین مکان، شهر اردکان محل زندگی او باشد.
از کلیه دوستانی که مایلند در برنامه دوچرخه سواری بین یزد – اردکان و کاشت درخت به یاد محسن شرکت کنند و یا کسانیکه می توانند در زمینه هماهنگی این مراسم به ما کمک نمایند، خواهشمندیم از طریق ایمیل jafar_edrisi@yahoo.com و یا ارسال نظر در وب لاگ ما را همراهی کنند.
کاشت درخت 70 به نام ویشوا شانتی (در زبان هندی به معنای صلح جهانی)، شهر دهلی نو – مرکز خیریه دختران
Planting the 70th tree in the name of Vishva Shanti (Global Peace in Hindi) – New Delhi – Campus of Arya Kanya Sadan (Indian Institute of Yoga and Naturopathy IIYN)

کاشت درخت 71 به نام فردوسی، شهر لاهور - خیابان فردوسی
Planting the 71st tree in the name of Fedrosi (one of the greatest Persian poets) – City of Lahore, Ferdosi Street

کاشت درخت 72 به نام اقبال لاهوری، شهر لاهور - خیابان فردوسی
Planting the 72nd in the name of Iqbal Lahori (one of the greatest Pakistani poets) – City of Lahore, Ferdosi Street

کاشت درخت 73 به نام امن (به معنی صلح در زبان اردو)، شهر لاهور - دانشگاه بانوان لاهور
Planting the 73rd tree in the name of Amen (Peace in Urdu) – City of Lahore – Lahore College Women University LCWU)

تصاویری از مراسم پایین آوردن پرچم در مرز Wagha (مرز بین هند و پاکستان)
Pictures of the flag ceremony on Wagha border (the border between India and Pakistan)

نه افغانیم و نه ترک و تتاریم
چمن زادیم و از یک شاخساریم
تمیز رنگ و بو بر ما حرام است
که ما پرورده یک نوبهاریم (اقبال لاهوری)
اول یک تشکر از تمامی دوستان و خوانندگان عزیز وب لاگ که با ارسال پیامها و ایمیلیهای پر مهر و محبتشان همیشه یار و همسفرمان بوده اند در این 640 روز و عذر خواهی از اینکه نمی توانیم به تک تک آنها جواب دهیم. سفر به انتها نزدیک و نزدیک تر می شود ...
حدودا یک هفته ای است که وارد پاکستان شده ایم (21 ژانویه 2008). ما هم همانند سایرین نگران بودیم، حتی از اینکه بگوییم ایرانی هستیم نیز هراس داشتیم، اما تنها با گذشت چند ساعتی متوجه شدیم که نگرانی ها کمی بی مورد است و آنها هم همانند سایرین در حال گذران زندگی روزمره.
اولین شهر، لاهور است و اقبال لاهوری.
پایتخت فرهنگی پاکستان با مردمی مهربان و مهمان نواز. با آنکه ایالتهای پنجاب هند و پاکستان هم مرز هستند و با وجود شباهتهای فرهنگی زیاد اما تفاوتهایی نیز موجود است.
تابلو نوشته هایی به زبان اردو، مصرف گوشت در وعده های غذایی، تعداد چشمگیر مساجد، رفاه نسبی مردم و ... اما رانندگی همچنان در سمت چپ جاده.
در مدت اقامت در این شهر از مسجد پادشاهی، مقبره شاعر بزرگ فارسی زبان -اقبال لاهوری- و بازارهای لاهور دیدن کردیم.
به محض اینکه متوجه می شوند ایرانی هستیم، به ما خوش آمد می گویند، به چای و آب میوه دعوت می شویم، حتی در بعضی موارد برای ورود به موزه ها از ما ورودی نمی خواهند. هم صحبتمان می شوند و اولین سوال آنها این است که آیا در این مدت به ما خوش گذشته یا نه ؟
آنها نیز از نا امنی ها و حمله های تروریستی بسیار ناخوشایندند و بعضی از آنها اعتقاد دارند که ترورها توسط غیر پاکستانی هایی که در این کشور زندگی می کنند انجام می شود.
یکی دیگر از جاذبه های توریستی در این شهر، مراسم پایین آوردن پرچم در هنگام غروب آفتاب همراه با نوعی نمایش توسط سربازان، در مرز بین هند و پاکستان می باشد. از این مراسم و نوع جالب لباس های سربازان تعداد زیادی تصویر تهیه کرده ایم که همراه با گزارش آن در اولین فرصت در وب سایت قرار خواهیم داد.
پیش بینی می کنیم که تا اواسط بهمن ماه وارد ایران شده و بعد از گذر از زاهدان، بم، کرمان، یزد، اصفهان، کاشان و قم نهایتها در تاریخ 15 اسفند (روز ملی درخت کاری) به تهران برسیم و در همان روز آخرین درخت از پروژه 2 ساله دوچرخه سواری برای صلح و طبیعت را در خانه هنرمندان بکاریم.
قابل توجه دوستان دوچرخه سوار ایرانی :
خبر فوت مرحوم محسن سنایی زمانیکه در کشور آمریکا رکاب می زدیم بی شک یکی از تلخ ترین لحظات این سفر بود. از همان روزها همیشه فکر می کردیم که باید درختی به یاد این عزیز بکاریم و فکر می کنیم بهترین مکان، شهر اردکان محل زندگی او باشد.
از کلیه دوستانی که مایلند در برنامه دوچرخه سواری بین یزد – اردکان و کاشت درخت به یاد محسن شرکت کنند و یا کسانیکه می توانند در زمینه هماهنگی این مراسم به ما کمک نمایند، خواهشمندیم از طریق ایمیل jafar_edrisi@yahoo.com و یا ارسال نظر در وب لاگ ما را همراهی کنند.

سفر ما در مسیر آگرا – فتح پور سیکری – ساوایی ماداپور – بودنی – کوتا و جیپور در استانهای راجستان، اوتارپرادش و هاریانا به اتمام رسید و مجددا به سمت شهر دهلی ادامه خواهیم داد.
در این مدت خاطرات تلخ و شیرین زیادی را تجربه کردیم. هر یک از تصاویر زیر بیانگر داستانی است، اما زمان محدود و .... امیدواریم که روزی بتوانیم تمام این داستانها را بازگو کنیم.
یک نکته :
هر گاه صحبتی از هند به میان می آید ناخودآگاه فلفل و تندی غذا ها یادمان می آید. البته غذاهای کره جنوبی هم دست کمی از تندی غذاهای هندی نداشت، اما نکته جالب اینکه از زمانیکه وارد این کشور شده ایم همانند اکثر هندی ها گیاه خوار شده ایم و این خود باعث شده به میزان قابل توجهی وزن کم کنیم!
یکی از نکات مثبت در این کشور عدم استفاده از گوشت (مرغ، گاو، ماهی و ...) در وعده های روزانه است. غذاها بسیار ساده و سالم هستند. در بیشتر موارد حتی از تخم مرغ هم استفاده نمی کنند و واقعا تعجب آور است زمانیکه وارد یکی قنادی بزرگ می شوی و تابلویی در روی دیوار چسبانده شده و به مشتری این اطمینان را می دهد که در ساخت شیرینی ها و انواع غذاها به هیچ عنوان از تخم مرغ استفاده نشده است.



|
|